Kleding in de container en klaar. Toch?!
Ik dacht altijd dat ik het goed deed. Kleding die ik niet meer droeg ging keurig in de kledingbak. Probleem opgelost, toch? Nou. Niet helemaal. Nieuw onderzoek van Fashion for Good en Circle Economy laat zien wat er écht gebeurt met onze afgedankte kleding en het is ingewikkelder dan ik dacht. Maar ook hoopvoller, als we het slim aanpakken.
15 miljoen kledingstukken per week
Elke week komen er 15 miljoen kledingstukken aan op de markt van Kantamanto in Accra, Ghana. Vanuit Europa, geclassificeerd als “draagbaar tweedehands”. Handelaren kopen balen kleding zonder te weten wat erin zit, een soort blindbox, maar dan voor je bedrijf.
Wil je op de hoogte blijven en het laatste HAPPY news ontvangen in je mailbox? Meld je aan voor onze Substack!
Wat blijkt uit een jaar lang onderzoek, veldwerk in Ghana en Pakistan én analyse van 8.280 kledingstukken in vier Europese landen? Meer dan 86% van de kleding die aankomt in Kantamanto is beschadigd. Terwijl het als draagbaar werd geëxporteerd.
Die handelaren draaien zelf op voor de kosten van spullen die ze niet kunnen verkopen. Financieel én ecologisch.
Het goede nieuws: de meeste kleding is gewoon prima
Hier word ik eerlijk gezegd blij van. Van die 8.280 onderzochte kledingstukken in Europa had 37% helemaal geen schade. En 41% had slechts één kleine smet.
De barrière om kleding opnieuw te dragen is dus niet materieel. Het is economisch. We gooien prima kleding weg omdat het goedkoper is om iets nieuws te kopen dan om iets te repareren of om te wisselen.
Dat is het systeem dat we moeten veranderen, niet de kleding.
AI maakt het verschil
Eén van de meest concrete uitkomsten van het onderzoek: een AI-sorteersysteem kan voor een middelgrote sorteerlocatie een winstshift realiseren van nul naar 6,5 miljoen euro per jaar. Door slimmer te sorteren, kun je beter voorspellen wat echt draagbaar is en wat niet, zodat je Ghana niet opzadelt met onverkoopbare rommel.
Reparatie werkt trouwens goed voor jassen en denim. Voor fast fashion basics? De reparatiekosten overtreffen consequent de doorverkoopwaarde. Dat zegt ook iets over de kwaliteit van wat we maken én kopen.
Maar tweedehands alleen is niet genoeg
Dit is misschien wel de belangrijkste conclusie van het rapport: als we de productie niet verlagen, worden circulaire oplossingen gewoon een parallelle markt naast het bestaande systeem. Meer tweedehands, maar ook gewoon meer nieuw. Dan lossen we niks op.
De echte verandering begint bij minder maken. Minder kopen. En wat er al is zo lang mogelijk in omloop houden.
Wat kan jij doen?
Koop minder en draag langer. Dat is niet nieuw, maar wat kan je nog meer doen? Breng kleding naar een kledingbank in plaats van de kledingbak als het nog in goede staat is: die gaat vaak directer naar mensen die het nodig hebben. En als je iets wegdoet: controleer of het écht draagbaar is. Want ergens in Accra koopt iemand jouw baal. 👗🌍
