Met Happy Times Media zet Maartje zich in om klimaat en duurzaamheid toegankelijker te maken. Haar missie? Mensen empoweren om hun kracht, talent en tijd in te zetten voor een betere toekomst. Zonder schuldgevoel, zonder zware woorden en vooral: met meer zin om mee te doen!

Van verlamming naar verleiden

Via keynotes, events, scholen en social media deelt Maartje positief klimaatnieuws. Niet omdat ze de urgentie wil afzwakken, maar juist omdat positiviteit mensen in beweging brengt: “Onze core is het delen van positief nieuws. Dat zorgt voor een happy gevoel én het neemt veel belemmerende overtuigingen weg. Zoals: ‘zij moeten eerst’, ‘wat kan één persoon nou voor impact maken?’ of ‘ik weet niet wat ik kan doen.’”

Volgens haar is dat precies waar gedragsinzichten onmisbaar worden. Want als feiten alleen genoeg waren, was het klimaatprobleem allang opgelost.

“Alle kennis is er al. We weten precies wat er gedaan moet worden. Natuurlijk tasten we op sommige gebieden nog een beetje in het duister, maar van de tien stappen die we te zetten hebben, kunnen we de eerste drie met zekerheid zetten. En van de vijf daarna hebben we al hele goede ideeën.”

De echte uitdaging zit dus niet in méér rapporten of nóg meer feiten verzamelen, maar in begrijpen hoe mensen daadwerkelijk keuzes maken.

Wil je aandacht? Wees ergens tegen. Wil je verandering? Wees ergens vóór.

Een van de belangrijkste lessen die Maartje al vroeg leerde in haar werk, draait om framing: “wil je aandacht? Ben dan ergens tegen. Wil je iets bereiken? Wees dan ergens voor.”

Dat klinkt simpel, maar het vraagt om een fundamenteel andere manier van communiceren binnen de klimaatbeweging. Te vaak ligt de nadruk nog op wat fout gaat, wat niet mag of wat mensen verkeerd doen. Terwijl juist een aantrekkelijk perspectief mensen uitnodigt om mee te bouwen.

“We mogen mensen verleiden om mee te gaan doen. Ook als het niet hun expertise is, juist als het niet hun expertise is.”

Stop met moeilijke woorden

Een van de grootste obstakels in klimaatcommunicatie? Volgens Maartje maken we het vaak onnodig ingewikkeld: “we gebruiken te veel moeilijke woorden. We hebben soms een ego dat slim wil overkomen en daarmee verliezen we de helft van ons publiek.”

Zelfs binnen professionele contexten ziet ze dat gebeuren. En dat is volgens haar een gemiste kans. “Je kunt denken: dit zijn allemaal professionals, die begrijpen dit wel. Maar volgens mij is het juist de kunst om het ook onderling begrijpelijk te maken.” Ze vat het samen in een simpele oproep: let’s keep it stupid simple.

Want zodra duurzaamheid alleen nog in beleidsjargon wordt besproken, raak je de aansluiting met het dagelijks leven kwijt. En precies daar moeten de gesprekken gevoerd worden: aan de keukentafel, op verjaardagen, op schoolpleinen en in appgroepen.

De echte uitdaging? Toegankelijk durven zijn

Als Maartje vooruitkijkt, ziet ze de grootste uitdaging niet alleen in de snelheid waarmee we moeten veranderen, maar vooral in de vraag of de klimaatbeweging zelf durft mee te bewegen. “Niet de mensen die nu nog te veel uitstoten zijn de grootste uitdaging, maar de klimaatbeweging om mensen mee te nemen.” Dat vraagt om zelfreflectie. Om loslaten. Om toegankelijkheid boven perfectie durven kiezen.

“Durven we onze witte elitejas uit te doen en in de belevingswereld van de burger te gaan staan? Durven we mee te bewegen met trends om ze in te zetten voor goed? Durven we de niet-perfecte keuze te promoten om toegankelijker te worden voor een grote groep?”

Volgens haar is dát de opgave van dit moment: “Snel genoeg durven turnen naar toegankelijk, fun en massa. Want we hebben heel veel handjes nodig om deze transitie voort te zetten.”

En misschien is dat precies waar hoop begint: niet in nóg een rapport, maar in een verhaal waar mensen zin van krijgen om onderdeel van te zijn.