Vera Ortmanns van Beverage Can Benelux (de organisatie achter drankblikfabrikanten in de Benelux) is duidelijk: met de uitbreiding van innamepunten in 2026 is een percentage van 90% realistisch. Negentig procent. Dat is bijna élk blikje terug in de keten.

De paradox die we moeten kennen

Hier wordt het interessant: uit onderzoek van Every Can Counts (augustus 2025) blijkt dat slechts 14% van de Nederlanders het aluminium blikje ziet als de meest recyclebare drankverpakking. Veertien procent. Terwijl het objectief gezien een van de beste scoort.

Aluminium recyclen is niet hetzelfde als plastic recyclen. Plastic verliest bij elke recyclingronde kwaliteit en wordt uiteindelijk toch afval. Aluminium niet. Een blikje kan eindeloos worden omgesmolten tot een nieuw blikje van exact dezelfde kwaliteit. Het materiaal verdwijnt nooit uit de kringloop — zolang we het maar inleveren.

En dat is precies wat er nu op grote schaal gebeurt. Statiegeld bleek de simpele gedragsverandering die nodig was om mensen het blikje te laten inleveren in plaats van weggooien (lekker Nederlands, hah)

2050

Nederland heeft de ambitie om in 2050 een volledig circulaire economie te zijn: een systeem waarbij grondstoffen steeds opnieuw worden gebruikt en afval vrijwel verdwijnt. Het drankblikje past daar precies in. Bovendien komt er vanuit Europa strengere wetgeving aan (de Packaging and Packaging Waste Regulation) die hogere eisen stelt aan recyclebaar verpakkingsmateriaal. Blik voldoet daar nu al grotendeels aan.

Let’s do this!

Lever je blikje in. Niet omdat het moet, maar omdat je nu weet dat dat kleine handelinkje letterlijk bijdraagt aan een systeem dat werkt. Dat blikje wordt een nieuw blikje. En dat nieuwe blikje weer een nieuw blikje. Eindeloos rond, zoals het hoort. 🥫♻️